THE REPEAL

The offence of “rape” under Section 375 of the Penal Code (the “Code”) means the non-consensual penetration by a man, using his penis, of a woman’s vagina. Section 375(4) provides that, except in limited circumstances inapplicable to the majority of married women, this act will not amount to rape, if the perpetrator and the victim are married to each other. Similarly, Section 376A creates the offence of “sexual penetration of a minor under 16”, and Section 376A(5) provides (subject to the same limitations) that this offence will not be committed where a man uses his penis to penetrate a girl under the age of 16, if the perpetrator and victim are married to each other.

We, the undersigned, write to you as citizens and residents of Singapore, to support the complete repeal of Section 375(4) and Section 376A(5). As a result of this change, the Code will not distinguish between cases of rape where the perpetrator and the victim are married to each other (“marital rape”) and other cases of rape. All non-consensual penetration of a woman’s vagina by a man, using his penis, will amount to rape. The same penalties will be available to a court upon conviction of a perpetrator of marital rape, as with any other kind of rape. This proposal is the “total abolition of marital rape immunity”.

MARITAL RAPE IS VIOLENCE

Non-consensual sexual penetration is a severe form of violence. This is recognised in the Code and our case law, and is a fundamental part of the shared values of Singaporean society. The existence of Section 375 (rape) and Section 376A (a statutory rape law which presumes minors cannot consent to sexual activity) and their application to cases of rape other than marital rape demonstrate this. The same is true of Section 376, which carries similar penalties, and criminalises other forms of non-consensual sexual penetration (e.g. penetration of the anus or the mouth, penetration with parts of the body other than the penis). There is no “marital” exemption to Section 376, nor is there any “marital” exemption for orally or anally penetrating a minor under Section 376A.

Except in extremely limited circumstances such as self-defence, violence is criminal. Every human being deserves the protection of the law from violence against their person. The values of our society do not accept that this should change simply because the victim is married to the perpetrator. Our laws do not carry “marital exemptions” for any other kind of violence, and there is no justification for it in the context of marital rape. No one is granted special permission under the law to punch their spouse. Marital rape is simply beating with a sexual organ instead of a fist. The total abolition of marital rape immunity will remove an unjustified inconsistency in our approach to sexual violence.

We believe this will enhance the institution of marriage. Marriage should not require one spouse to be deprived of protection from violence by the other spouse. The total abolition of marital rape immunity will reflect our deeply cherished values, which hold that marriage should be based on a loving partnership of people who enter a relationship of mutual trust and respect. Violence, including non-consensual sexual penetration, destroys family relationships, and the state is right to punish it as a criminal act.

CURRENT EXCEPTIONS ARE INADEQUATE

Currently, Section 375(4) and Section 376A(5) do allow for some cases of marital rape to be treated as rape. These are, primarily, where the perpetrator and victim are “living apart” and certain steps have been taken to terminate the marriage (e.g. proceedings for divorce or separation), or steps have been taken to obtain a public protection order or injunction against sexual intercourse against the perpetrator.

This is inadequate. Marital rape is a form of violence, and all people in Singaporean society should be protected by the law against violence to their person, without having to make legal arrangements. Engaging these legal procedures presents particular difficulties for minors and/or women who have physical or mental disabilities, especially where they are in a position of dependence on the adult and/or able-bodied spouse. Court orders are not always available as the facilities for them are subject to operating hours. Moreover, women should not have to predict whether they will be subject to violence (or, as is often the case, suffer violence first, possibly multiple times) and make applications for court orders before the Code recognises sexual violence against them as an offence. Every instance of marital rape – not just the second, or third, or fourth – should be treated as an offence.

MECHANISMS FOR ENFORCEMENT EXIST

The total abolition of marital rape immunity will not present any significant practical difficulties. Singapore’s criminal justice system has a number of procedures in place for dealing with allegations of crimes. The police, the Attorney-General’s Chambers, and the courts must consider the evidence available in order to determine whether someone accused of an offence merits a conviction. If there is insufficient evidence to prove the offence beyond reasonable doubt in a court of law, an acquittal should result. But the effect of Section 375(4) and Section 376A(5) is that even in cases where evidence of guilt is clear-cut, the act of non-consensual penile-vaginal penetration will not be considered rape.

Marital rape should be subject to criminal justice procedures in the same way as every other crime. The criminal justice system is already used to dealing with rape cases where the perpetrator and victim were known to each other previously – according to Singapore Police Force statistics, this was the case in almost all incidents of rape in 2005 and 2006. The criminal justice system is also accustomed to dealing with cases of family violence, including violence perpetrated by one spouse against another. Section 376 and the aspects of Section 376A that concern oral and anal penetration mean that the criminal justice system is already required to deal with allegations of non-consensual sexual penetration between spouses. The total abolition of marital rape immunity removes an inconsistency whereby, without justification, one particular form of non-consensual penetration is treated differently from all other forms of violence.

CONCLUSION

On the basis of the above, we the undersigned ask you, as our democratic representative, to take immediate steps to completely repeal Section 375(4) and Section 376A(5) of the Code and bring about the total abolition of marital rape immunity.

癈除法规

根据刑事法典第375节，强奸罪指一位男性在未得许可的情况下，以其阳具插入一位女性的阴道。第375(4)条则指出例外情况，对大部份已婚女性来说，上述条例并不适用，如果犯事者与受害人是夫妻关系，上述行为并不构成强奸罪。类似的还有第376A条，“与十六岁以下未成年人士发生性行为”本属犯罪行为，但鉴于同样限制，第376A(5)条指出，如果犯事者与受害人是夫妻关系，即使一位男性用其阳具插入一位未满十六岁的女孩身体，也不算犯罪。

我们在此签名，作为新加坡的公民及居民，我们恳请总理支持，全面癈除刑事法典第375(4)条及376A(5)条。癈除上述两条法规的结果，令有夫妻关系的强奸案(婚内强奸)与其他强奸案再无分别。男性只要未得许可用其阳具插入女性的阴道都属强奸。和其他的强奸罪一样，婚内强奸的犯事者被法庭裁定有罪后，须面对同样的惩罚。这一建议是为了“全面癈除婚内强奸的豁免权”。

婚内强奸是暴力

未经许可的插入式性行为是一种严重的暴力形式，这在刑事法典及判例法得到承认，也是构成新加坡社会共同价值观的基本部份。第375节(强奸罪，婚内强奸除外)及376A条(未成年人士不可进行性行为)法规的存在及适用同样证实这一点。第376节也是如此，对其他未经许可的插入式性交形式加以定罪并制定类似的惩罚(包括肛交、口交、以阳具以外身体部份进行性交)。第376节并无「婚内」豁免，第376A条也无与未成年人士口交或肛交的「婚内」豁免。

除了极端的少数情况譬如自卫，使用暴力是犯罪行为。法律保障每一个人不受暴力侵犯。这一社会价值观不会因为受害人与犯事者有婚姻关系而改变。对于其他形式的暴力，法律上并无「婚内豁免」，所以对婚内强奸也无合理解释。法律并无赋予任何人拳打配偶的特权，婚内强奸是用性器官代替拳头的虐待。全面癈除婚内强奸豁免权的作法，将解决对性暴力不合理的矛盾解释。

我们深信上述改动将加强婚姻制度。婚姻关系不应要求某一方配偶免受暴力对待的保护权被另一方剥夺。全面癈除婚内强奸豁免权的作法将反映我们深为珍惜的价值观——婚姻应建基于爱、互信和尊重的同伴关系。暴力，包括未经许可的插入式性行为，摧毁家庭关系，是一种犯罪行为，国家应加以惩罚。

目前法例的不足之处

目前，根据刑事法典第375(4)条和第376A(5)条，某些婚内强奸属于强奸罪。基本而言，犯事者和受害人要正处于「分开居住」阶段，并按步骤终止婚姻关系(譬如进行离婚或分居程序)，或正申请人身保护令，又或防止性侵犯保护令。

上述两条刑事法并不足够。婚内强奸是一种暴力形式，所有新加坡人都应在不需打官司的情况下得到法律保护，免受暴力侵犯。对智力发展迟缓或身体残障的未成年人士和/或女性，特别对那些必须依靠成人和/或有劳动能力配偶的未成年人士和/或女性而言，打官司尤其困难。限于相关服务和设施的运作时间，要得到法令对上述人士来说并非易事。再者，女性不一定要在刑事法典承认加诸在她们身上的性暴力是一种罪行前，猜测是否应根据施暴情况申请法令(或是说，多数情况下，先被施暴，而且有可能多次发生)。每一次婚内强奸的发生 —— 不是第二次、或是第三次、第四次 —— 都应该被看作是一次犯罪行为。

存在执行机制

全面癈除婚内强奸豁免权不会带来任何操作上的困难。新加坡的司法制度在指控罪案方面有一系列步骤。要判定某人是否犯罪，警方、司法部和法庭一定要分析所有证据。如果证据不足，在法庭上无法排除合理存疑，则被告将获宣判无罪。但是，根据第375(4)条和第376(5)条，即使证据确凿，未经许可的插入式性行为却不算强奸。

婚内强奸和其他犯罪行为在刑事司法程序里应一视同仁，刑事司法制度已经用以处理犯事者与受害者相识的强奸案——根据新加坡警方的数据，2005及2006年的强奸案多数属于这一类型。刑事司法制度通常也用于处理家庭暴力个案，包括一方配偶暴力对待另一方。第376和第376A条有关口交和肛交的部份显示，刑事司法制度已被用以处理配偶间未经许可插入式性行为的指控。全面癈除婚内强奸豁免权将解决这一矛盾 —— 在缺乏合理解释的情况下，一种未经许可的插入式性行为居然被看作与和其他形式的暴力行为不一样。

总结

基于以上论述，我们恳请您，作为我们的民意代表，马上采取行动，彻底癈除刑事法典第375(4)条和第 376A(5)条，全面癈除婚内强奸的豁免权。

癈除法規

根據刑事法典第375節，強姦罪指一位男性在未得許可的情況下，以其陽具插入一位女性的陰道。第375(4)條則指出例外情況，對大部份已婚女性來說，上述條例並不適用，如果犯事者與受害人是夫妻關係，上述行為並不構成強姦罪。類似的還有第376A條，「與十六歲以下未成年人士發生性行為」本屬犯罪行為，但鑑於同樣限制，第376A(5)條指出，如果犯事者與受害人是夫妻關係，即使一位男性用其陽具插入一位未滿十六歲的女孩身體，也不算犯罪。

我們在此簽名，作為新加坡的公民及居民，我們懇請總理支持，全面癈除刑事法典第375(4)條及376A(5)條。癈除上述兩條法規的結果，令有夫妻關係的強姦案(婚內強姦)與其他強姦案再無分別。男性只要未得許可用其陽具插入女性的陰道都屬強姦。和其他的強姦罪一樣，婚內強姦的犯事者被法庭裁定有罪後，須面對同樣的懲罰。這一建議是為了「全面癈除婚內強姦的豁免權」。

婚內強姦是暴力

未經許可的插入式性行為是一種嚴重的暴力形式，這在刑事法典及判例法得到承認，也是構成新加坡社會共同價值觀的基本部份。第375節(強姦罪，婚內強姦除外)及376A條(未成年人士不可進行性行為)法規的存在及適用同樣證實這一點。第376節也是如此，對其他未經許可的插入式性交形式加以定罪並制定類似的懲罰(包括肛交、口交、以陽具以外身體部份進行性交)。第376節並無「婚內」豁免，第376A條也無與未成年人士口交或肛交的「婚內」豁免。

除了極端的少數情況譬如自衛，使用暴力是犯罪行為。法律保障每一個人不受暴力侵犯。這一社會價值觀不會因為受害人與犯事者有婚姻關係而改變。對於其他形式的暴力，法律上並無「婚內豁免」，所以對婚內強姦也無合理解釋。法律並無賦予任何人拳打配偶的特權，婚內強姦是用性器官代替拳頭的虐待。全面癈除婚內強姦豁免權的作法，將解決對性暴力不合理的矛盾解釋。

我們深信上述改動將加強婚姻制度。婚姻關係不應要求某一方配偶免受暴力對待的保護權被另一方剥奪。全面癈除婚內強姦豁免權的作法將反映我們深為珍惜的價值觀——婚姻應建基於愛、互信和尊重的同伴關係。暴力，包括未經許可的插入式性行為，摧毀家庭關係，是一種犯罪行為，國家應加以懲罰。

目前法例的不足之處

目前，根據刑事法典第375(4)條和第376A(5)條，某些婚內強姦屬於強姦罪。基本而言，犯事者和受害人要正處於「分開居住」階段，並按步驟終止婚姻關係(譬如進行離婚或分居程序)，或正申請人身保護令，又或防止性侵犯保護令。

上述兩條刑事法並不足夠。婚內強姦是一種暴力形式，所有新加坡人都應在不需打官司的情況下得到法律保護，免受暴力侵犯。對智力發展遲緩或身體殘障的未成年人士和/或女性，特別對那些必須依靠成人和/或有勞動能力配偶的未成年人士和/或女性而言，打官司尤其困難。限於相關服務和設施的運作時間，要得到法令對上述人士來說並非易事。再者，女性不一定要在刑事法典承認加諸在她們身上的性暴力是一種罪行前，決定是否根據施暴情況申請法令(或是說，多數情況，先被施暴，而且有可能多次發生)。每一次婚內強姦的發生 —— 不是第二次、或是第三次、第四次 —— 都應該被看作是一次犯罪行為。

執行機制存在

全面癈除婚內強姦豁免權不會帶來任何操作上的困難。新加坡的司法制度在指控罪案方面有一系列步驟。要判定某人是否犯罪，警方、司法部和法庭一定要分析所有證據。如果證據不足，在法庭上無法排除合理存疑，則被告將獲宣判無罪。但是，根據第375(4)條和第376(5)條，即使證據確鑿，未經許可的插入式性行為卻不算強姦。

婚內強姦和其他犯罪行為在刑事司法程序里應一視同仁，刑事司法制度已經用以處理犯事者與受害者相識的強姦案——根據新加坡警方的數據，2005及2006年的強姦案多數屬於這一類型。刑事司法制度通常也用於處理家庭暴力個案，包括一方配偶暴力對待另一方。第376和第376A條有關口交和肛交的部份顯示，刑事司法制度已被用以處理配偶間未經許可插入式性行為的指控。全面癈除婚內強姦豁免權將解決這一矛盾 —— 在缺乏合理解釋的情況下，一種未經許可的插入式性行為居然被看作與和其他形式的暴力行為不一樣。

總結

基於以上論述，我們懇請您，作為我們的民意代表，馬上採取行動，徹底癈除刑事法典第375(4)條和第 376A(5)條，全面癈除婚內強姦的豁免權。

PERSOKONGAN PEMBATALAN

Kesalahan merogol di bawah Seksyen 375, Kod Penal, (The Code), bermaksud, kemasukan tanpa persetujuan oleh seorang lelaki, menggunakan zakarnya, ke dalam rahim wanita. Seksyen 375(4) memperuntukkan, kecuali dalam situasi yang terhad tidak merangkumi kebanyakan wanita yang telah berkahwin, akta ini tidak di menganggap sebagai rogol, jika si pelaku dan mangsa adalah berkahwin sesama sendiri. Seperti Seksyen 375(4), Seksyen 376A pula memperuntukkan kesalahan “kemasukan seksual ke atas golongan minor dibawah umur 16 tahun” dan Seksyen 376A(5) memperuntukkan (tertakluk kepada batasan yang sama) yang mana kesalahan ini adalah bukan kesalahan jika seorang lelaki menggunakan zakarnya untuk menembusi seorang perempuan berumur 16 tahun, jika pesalah dan mangsa adalah berkahwin sesama sendiri.

Kami, yang menandatangani, menulis kepada Tuan sebagai warganegara dan penduduk Singapura, menyokong untuk membatalkan Seksyen 375(4) dan Seksyen 376A(5). Kesan daripada perubahan ini ialah “Kod” tersebut tidak akan membezakan antara kes-kes rogol yang mana pelaku dan mangsa adalah berkahwin sesama sendiri (“rogol perkahwinan”) dan kes-kes rogol yang lain. Semua kemasukan tanpa persetujuan wanita ke dalam rahimnya, dengan zakar lelaki, adalah merupakan rogol. Penalti yang sama adalah tersedia di dalam mahkamah untuk pendakwaan si pesalah “rogol perkahwinan”, sama seperti kesalahan-kesalahan rogol yang lain. Cadangan ini adalah untuk “memusnahkan imuniti rogol perkahwinan secara keseluruhan”.

ROGOL PERKAHWINAN ADALAH KEGANASAN

Kemasukan seksual tanpa persetujuan adalah satu bentuk keganasan yang berat. Ini adalah dikenali di dalam “Kod” tersebut dan di dalam kes perundangan kita, dan adalah sebahagian daripada nilai-nilai asas yang dikongsi oleh masyarakat Singapura. Kewujudan Seksyen 375 (rogol) dan Seksyen 376A (undang-undang rogol statutori yang menganggap golongan minor tidak boleh bersetuju kepada aktiviti seksual) dan penggunaan mereka ke atas kes rogol selain kes rogol perkahwinan menunjukkan hal ini. Yang sama adalah benar untuk Seksyen 376, yang membawa penalti yang sama, dan menyalahi bentuk lain kemasukan seksual secara tanpa persetujuan (contoh: kemasukan anus atau ke mulut . kemasukan dengan menggunakan bahagian tubuh lain selain zakar). Tiada pengecualian “perkahwinan” di bawah Seksyen 376 mahupun pengecualian “perkahwinan” untuk kemasukan secara oral atau secara anal ke atas seorang minor di bawah Seksyen 376A.

Kecuali di dalam keadaan yang terhad seperti mempertahankan diri, keganasan adalah merupakan jenayah. Semua golongan manusia berhak untuk mendapatkan perlindungan undang-undang daripada mereka yang berkenaan. Nilai-nilai masyarakat kita tidak menerima bahawa keadaan ini patut berubah hanya kerana mangsa berkahwin kepada pelakunya. Undang-undang kita tidak membawa “pengecualian perkahwinan” untuk sebarang jenis keganasan yang lain dan tidak terdapat justifikasi untuknya di dalam konteks rogol perkahwinan. Tiada sesiapa yang diberi kebenaran istimewa untuk menumbuk pasangan mereka. Rogol perkahwinan ialah seperti memukul menggunakan organ seksual dan bukan menggunakan tumbukan. Pemusnahan imuniti rogol perkahwinan secara keseluruhannya akan mengenepikan pendekatan tidak konsisten kita terhadap keganasan seksual.

Kami percaya cadangan ini akan memperbaiki institusi perkahwinan. Perkahwinan tidak sepatutnya bermaksud seorang pasangan akan mendapat kurang perlindungan daripada keganasan pasangannya. Pemusnahan imuniti rogol perkahwinan secara keseluruhan akan memperlihatkan nilai-nilai yang sangat kita hargai, yang memegang bahawa perkahwinan sepatutnya adalah perkongsian berasaskan kasih sayang oleh individu yang memasuki perhubungan yang memerlukan kepercayaan dan hormat. Keganasan, termasuk kemasukan seksual secara paksa, memusnahkan hubungan kekeluargaan, dan keadaan adalah betul untuk menghukumnya sebagai tindakan jenayah.

PENGECUALIAN SEMASA ADALAH TIDAK MENCUKUPI

Buat masa ini, Seksyen 375(4) dan Seksyen 376A(5), ada membenarkan sesetengah kes rogol perkahwinan ditangani seperti kes rogol biasa. Kes ini terutamanya adalah di mana si pelaku dan mangsa tinggal berasingan dan sudah terdapat langkah-langkah tertentu yang diambil bagi memutuskan perkahwinan (e.g. memulakan proses perceraian atau perpisahan), atau langkah-langkah telah diambil untuk mendapatkan perintah perlindungan awam atau injunksi ke atas hubungan seksual dengan si pelaku.

Ini adalah tidak mencukupi. Rogol perkahwinan ialah suatu bentuk jenayah, dan semua rakyat Singapura haruslah dilindungi oleh undang-undang daripada keganasan daripada individu berkenaan, tanpa perlu membuat prosedur sah. Keperluan untuk prosedur sah menyebabkan kesukaran untuk golongan minor dan/atau golongan wanita yang kurang upaya dari segi mental dan fizikal, terutamanya apabila mereka itu bergantung kepada orang dewasa dan/atau pasangan yang berupaya. Perintah mahkamah tidak semestinya tersedia untuk mereka kerana fasiliti tersebut adalah tertakluk kepada masa operasinya. Tambahan pula, wanita tidak sepatutnya mengagak samada mereka perlu diperlakukan ganas (atau, selalunya, akan mengalami keganasan dahulu, dan mungkin beberapa kali) dan membuat permohonan untuk mendapatkan perintah mahkamah sebelum kod (The Code), mengakui keganasan seksual terhadap mereka sebagai suatu keganasan. Setiap saat perlakuan rogol perkahwinan itu perlu di perlakukan sebagai kesalahan.

MEKANISME PELAKSANAAN YANG WUJUD

Pemusnahan imuniti rogol perkahwinan secara keseluruhannya tidak akan menyebabkan sebarang kesusahan praktikal yang penting. Sistem kehakiman Singapura mempunyai prosedur-prosedur sedia ada untuk menangani pendakwaan jenayah. Pihak polis, kamar peguam awam dan pihka mahkamah harus mengambil kira bukti-bukti sedia ada unuk menentukan samada seseorang yang dituduh akan didakwa dengan kesalahan. Jika bukti adalah tidak mencukupi bagi mensabitkan kesalahan, maka tertuduh akan dilepaskan. Tetapi Seksyen 375(4) and Seksyen 376A(5) menyatakan jika terdapat bukti yang kukuh, perlakuan kemasukan zakar-rahim tanpa persetujuan adalah merupakan rogol.

Rogol perkahwinan seharusnya ditangani seperti prosedur kehakiman bagi kesalahan-kesalahan lain. Sistem kehakiman jenayah yang sedia ada digunakan untuk menangani kes rogol di mana si pelaku dan mangsa mengenali satu sama lain sebelumnya- menurut statistik Singapore Police Force, keadaan ini adalah untuk hampir kesemua kes rogol bagi tahun 2005 dan 2006. Sistem kehakiman keadilan ini juga digunakan untuk kes keganasan keluarga, termasuk keganasan terhadap seorang individu terhadap pasangannya. Seksyen 376 dan aspek Seksyen 376A yang meliputi kemasukan secara oral dan anal bermaksud yang system kehakiman perlulah menangani tuduhan perlakuan seksual tanpa persetujuan antara pasangan. Pemusnahan imuniti rogol perkahwinan secara keseluruhannya akan memusnahkan keadaan yang tidak konsiten, di mana tanpa justifikasi, satu jenis kemasukan tanpa persetujuan ditangani secara berbeza dengan kesalahan jenayah lain.

KESIMPULAN

Berdasarkan hujah di atas, kami yang menandatangani memohon agar Tuan, sebagai wakil demokrasi kami, mengambil langkah segera untuk memansuhkan Seksyen 375(4) dan Seksyen 376A(5) “Kod” dan seterusnya memansuhkan imuniti rogol perkahwinan secara keseluruhannya.

ரத்துக் கோரிக்கை

ஒரு பெண்ணின் இசைவு இன்றி பெண் உறுப்புக்குள் ஆண் உறுப்பைச் செலுத்துவதுதான் கற்பழிப்பு என்று குற்றவியல் பிரிவு 375 கூறுகிறது. ஆனால் அந்த ஆணும் பெண்ணும் கணவன் மனைவியாக இருந்தால் சில சூழ்நிலைகளைத் தவிர்த்து அப்படிப் பட்ட செயல் கற்பழிப்பு ஆகாது என்று குற்றவியல் பிரிவு 375(4) கூறுகிறது. அதே போல் 16 வயதுக்கும் குறைந்த ஒரு பெண்ணை அப்படிப் பட்டச் செயலுக்கு உட்படுத்துவது கற்பழிப்புக் குற்றம் என்று குற்றவியல் பிரிவு 376A கூறும் அதே வேளையில் அந்தப் பெண்ணும் ஆணும் திருமணம் செய்து கொண்டவர்களாக இருந்தால் அது குற்றமாகாது என்று பிரிவு 376A(5) கூறுகிறது.

இந்தக் கோரிக்கையில் கையொப்பமிட்டிருக்கும் சிங்கப்பூர் குடிமக்களாகிய நாங்கள் குற்றவியல் பிரிவு 375(4)−ஐயும் 376A(5)−ஐயும் முற்றாக ரத்து செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை உங்கள் முன் சமர்ப்பிக்கிறோம். இந்த மாற்றம் மூலம் கற்பழிப்புக் குற்றம் நடைபெறும் போது அது கணவன் மனைவியிடையே நடந்ததா அல்லது முன்பின் தொடர்பு இல்லாதவரிடையே நடந்ததா என்பதைச் சட்டம் பார்க்காது. ஒரு பெண்ணின் இசைவு இன்றி பெண் உறுப்புக்குள் ஆண் உறுப்பைச் செலுத்தும் எந்தச் செயலும் கற்பழிப்பாகக் கருதப்படும். குற்றம் புரிபவர் கணவராக இருந்தாலும் சரி, வேறு யாராக இருந்தாலும் சரி ஒரே மாதிரி தண்டனை வழங்கப்படும். Marital Rape எனப்படும் திருமணக் கற்பழிப்புக்கு இப்போது இருக்கும் சட்டப் பாதுகாப்பை முற்றாக அகற்றுவது இந்தப் பரிந்துரையின் நோக்கம்.

திருமணக் கற்பழிப்பும் வன்செயல்தான்

அனுமதியில்லாத பாலியல் பலாத்காரம் ஒரு கடுமைான வன்செயல். அதனைக் குற்றம் என்று குற்றவியல் பிரிவு 375−ம் 376A-யும் கூறுகின்றன. குற்றவியல் பிரிவு 376ம் இசைவில்லாத மற்றவித பாலியல் பலாத்காரங்களையும் (வாய், ஆசனவாயில் ஆகியவற்றில் ஆண் உறுப்பைச் செலுத்துவது, ஆண் உறுப்பைத் தவிர்த்து மற்ற உறுப்புக்களைச் செலுத்துவது) குற்றம் என்று கூறுகிறது. பிரிவு 376−க்கும் 376A-க்கும் திருமண விலக்கு கிடையாது.

சுய தற்காப்பு போன்ற சூழ்நிலைகளைத் தவிர்த்து வன்செயல் என்பது குற்றம்தான். ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் இன்னொரு மனிதனின்வன்செயலில் இருந்து சட்டப் பாதுகாப்பு தேவை மட்டுமல்ல அவசியமும் கூட. குற்றம் புரிந்தவர் குற்றம் இழைக்கப்பட்டவரோடு திருமண பந்தம் கொண்டிருக்கிறார் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக அது குற்றமாகாது என்ற கூற்றை நமது சமுதாயம் ஏற்றுக் கொள்ளாது. மற்ற எந்த விதமான குற்றங்களுக்கும் திருமண விலக்கு என்ற ஒன்று கிடையாது. எனவே திருமணக் கற்பழிப்புக்கு மட்டும் திருமண விலக்கு இருக்கலாம் என்பதை எந்த வகையிலும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. மனைவியைக் கையால் குத்துவதற்கு யாருக்கும் எந்தச் சட்டமும் சிறப்பு அனுமதி தருவதில்லை. திருமணக் கற்பழிப்பு என்பதும் ஒருவகையில் குத்துவதுதான் − கையால் அல்லாமல் பாலியல் உறுப்பால். திருமணக் கற்பழிப்பு என்ற பெயரில் வழங்கப்படும் பாதுகாப்பை ஒட்டுமொத்தமாக நீக்குவதன் மூலம் பாலியல் வன்செயல் குறித்த நமது அணுகுமுறையில் தற்போது உள்ள நியாயமற்ற முரண்பாட்டை அகற்றலாம்.

அவ்வாறு செய்வது திருமண பந்தத்தை பலப்படுத்தும் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். தம்பதியரில் ஒருவரின் வன்செயலுக்கு இன்னொருவர் ஆளாவதை திருமணம் நியாயப்படுத்தக் கூடாது. திருமணம் என்பது அன்பு, நம்பிக்கை, மதிப்பு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் நிகழும் ஒரு சங்கமம் என்றுதான் நமது சமுதாய அமைப்பு கூறுகிறது. இசைவு இல்லாத பாலியல் பலாத்காரம் எனப்படும் வன்செயல் குடும்ப உறவுகளை அழிப்பதால் அதனை ஒரு குற்றச்செயலாகக் கருதி நமது தேசம் தண்டனை வழங்குவது சரியே.

தற்போதைய விலக்குகள் போதாது

குற்றவியல் பிரிவு 375(4)−ம் 376A(5)−ம் சிலவகை திருமணக் கற்பழிப்புக்களை கற்பழிப்பு என்று வகைப்படுத்துகின்றன. உதாரணத்திற்குக் குற்றம் புரிபவரும் குற்றம் இழைக்கப்படுபவரும் தனித்தனியாக வாழ்ந்து வருவதோடு விவாகரத்து அல்லது பிரிவிற்கு ஏற்பாடு செய்து வந்தால், அல்லது குற்றம் புரிபவருக்கு எதிராகப் பொதுப் பாதுகாப்பு ஆர்டர் வாங்கப் பட்டிருந்தால்.

இது போதாது. திருமணக் கற்பழிப்பும் ஒரு குற்றம்தான். சிங்கப்பூரில் சட்டப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் செய்து கொள்ள வேண்டிய அவசியமின்றி ஒருவருக்கு சட்டம் பாதுகாப்பு வழங்க வேண்டும். அந்த மாதிரி சட்டப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் செய்து கொள்வது என்பது வயது குறைந்த பெண்களுக்கும் உடல் மற்றும் மனோவியல் குறைபாடுகள் உள்ள பெண்களுக்கும் பெரிய பிரச்சனையாக இருக்கும். குறிப்பாக அவர்கள் ஒரு பெரியவரின் அல்லது உடல்பலம் நிறைந்த வாழ்க்கைத் துணையின் ஆதரவில் வாழும் போது. நீதிமன்ற ஆணையை எப்போதும் எளிதில் பெற்றுவிட முடியாது. மேலும் தாங்கள் வன்செயலுக்கு உள்ளாவோமா மாட்டோமா என்பதை முன்கூட்டியே கணிக்க வேண்டிய அவசியமும் பெண்களுக்கு இருக்கக் கூடாது. அவ்வாறு கணித்து, நீதி மன்ற பாதுகாப்புக்காக விண்ணப்பித்த பிறகுதான் பாலியல் வன்செயல் ஒரு குற்றமாகக் கருதப்படும் என்ற நிலையும் அவர்களுக்கு இருக்கக் கூடாது. திருமணக் கற்பழிப்பு – அது முதல் முறைாக இருந்தாலும் சரி இரண்டாவது முறைாக இருந்தாலும் சரி அல்லது மூன்றாவது முறையாக இருந்தாலும் சரி − ஒரு குற்றமாகவே கருதப்பட வேண்டும்.

சட்ட அமுலாக்க நடைமுறைகள் உள்ளன

திருமணக் கற்பழிப்புக்கான சட்டப் பாதுகாப்பை முற்றாக அகற்றுவதால் நடைமுறைப் பிரச்சனைகள் ஒன்றும் உருவாகாது. நிரூபணமாகாத குற்றச்சாட்டைக் கவனிப்பதற்கு சிங்கப்பூர் குற்றவியல் நீதி முறையில் சில நடைமுறைகள் உள்ளன. காவல்துறை, தலைமைச் சட்ட அதிகாரி அலுவலகம், நீதிமன்றங்கள் ஆகியவை ஒரு குற்றத்திற்கு எதிராக உள்ள அனைத்து சாட்சியங்களையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி ஒரு குற்றம் நிரூபிக்கப்பட போதுமான ஆதாரம் இல்லையென்றால் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் குற்றவியல் பிரிவு 375(4), 376A(5) ஆகியவற்றின் விளைவு என்னவென்றால் குற்றத்திற்கு எதிரான ஆதாரம் இருக்கும் போது கூட இசைவு இன்றி ஆண் உறுப்பு பெண் உறுப்புக்குள் செலுத்தப்படுவதைக் கற்பழிப்பு என்று கருத முடியாது என்பதாகும்.

மற்ற குற்றங்களைப் போலவே திருமணக் கற்பழிப்பும் குற்றவியல் நீதிமுறைக்கு உட்படுத்தப் பட வேண்டும். சிங்கப்பூர் காவல்துறை புள்ளிவிவரத்தின் படி 2005−லும் 2006−லும் பதிவு செய்யப்பட்ட கிட்டத்தட்ட எல்லா கற்பழிப்புச் சம்பவங்களிலும் குற்றம் இழைக்கப்பட்டவருக்கு முன்கூட்டியே குற்றம் புரிந்தவரைத் தெரிந்திருந்தது. எனவே அந்த மாதிரியான கற்பழிப்புச் சம்பவங்களை எப்படிக் கையாள்வது என்று நமது நீதிமுறைக்குத் தெரியும். குடும்ப வன்செயலை எப்படிக் கையாள்வது என்றும் நமது நீதிமன்றங்களுக்குத் தெரியும். பிரிவு 376 மற்றும் 376A−யின் சில அம்சங்கள் தம்பதியினரிடையே இசைவு இல்லாத பாலியல் உடலுறவைக் (வாய் வழி அல்லது ஆசன வாய் வழி புகுத்துவது) குற்றமாகக் கருத வகை செய்கின்றன. திருமணக் கற்பழிப்புக்கான சட்டப் பாதுகாப்பை முழுமையாக அகற்றுவதன் மூலம் ஒரு குறிப்பிட்ட வகையான இசைவற்ற பாலியல் பலாத்காரம் மற்றவிதமான வன்செயல்களிலிருந்து மாறுபட்டது என்ற நியாயமற்ற முரண்பாட்டை நாம் அகற்றலாம்.

நிறைவு

மேற்கூறப்பட்ட வாதங்களின் அடிப்படையில் குற்றவியல் பிரிவு 375(4), 376A(5) ஆகியவற்றை முமுமையாக அகற்ற உடனடி நடவடிக்கை எடுக்குமாறு இந்தக் கோரிக்கையில் கையொப்பமிட்டிருக்கும் நாங்கள் எங்கள் ஜனநாயகப் பிரதிநிதியான உங்களைத் தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறோம்.